20111219

Salavin

Une fois encore, je vous prie de m'excuser si je m'obstine à nommer événements ces choses qui se sont entièrement passées en moi.

Georges Duhamel, Confession de minuit, Mercure de France, 1958 (1920), p. 209

20111007

Moody (flyshit)

De tegenzwemmer

Hij kijkt op, eerst verbaasd, dan verontwaardigd, mompelt iets dat ik daarna pas reconstrueer en zwemt weg, voort eigenlijk, op 'zijn' baan. Want meneer, ambtenaar of niet (het krioelt hier, in dit zwembad, op dit uur), meent rechtdoor te moeten zwemmen. Hij heeft blijkbaar geen tijd of te weinig om compromissen te maken, een baantje te delen, rondom een ander te zwemmen. Dus zwemt hij rechtdoor, gestaag en gedurig, laat zich niet kennen, niet ontmoedigen door wie of wat anders op zijn weg ligt. Trok God dan niet die rechtlopende streep, die donkere lijn op de bodem, vanmorgen voor hem?

20111002

20110925

Kosmos

...(ja, ik was er helemaal niet zo zeker van of ik me toen niet op de kat had geworpen vanwege die theepot, het was de druppel die de emmer deed overlopen, en misschien wilde ik door die daad de werkelijkheid tot spreken dwingen, zoals we iets in de struiken werpen wanneer zich daar iets onduidelijks beweegt)...

Witold Gombrowicz, Kosmos, Ambo, 1987 (1968), p. 101

20110818

De groep

Een breed ponton, een zonnige dag. Het water klotst tegen de randen, de zee is rustig al waait de wind niet zacht. De groep kinderen vormt een losse kosmos van bewegende individuen. Ik loop tussen enkelen van hen in totdat een leidster (gebeugeld gedrocht) mij halt toeroept: "U steekt de groep voor. Wij waren hier voor u. Nu staat u midden in onze groep." Ik frons achter mijn zonneglazen: "Of de groep staat rond mij." Mijn behoedzame grijns wellicht. "Nee, u stak voor." Een andere leidster (nog affreuzer): "Vlug, kinderen, elkaars handen blijven houden. Niemand mag tussenkomen. Sluit de rangen!" Andere leiders echoën de orders. Het tweede monster bemoeit zich nu ook: "U mag niet zomaar voorkruipen. De kinderen moeten in één groep op de veerboot." Ze ergeren me met hun hysterische exclusie: "Er is geen reden om u zo op te jagen. Nu sluiten jullie de rangen achter mij. Ik sta in de groep. Ik zal de kinderen moeten doorlaten eens de boot hier is. Maar dan zullen er twee elkaar moeten lossen." Ze briesen. Ik binnenin. Ze richten hun woede dan maar op de groep: "Handjes vasthouden. Niemand doorlaten."

Twee veerboten later kan de groep en bloc oversteken. Behalve de eerste leidster, de hoofdmonitrice. Ze kan pas mee met de derde boot, dezelfde die ik moet nemen. Inmiddels moet haar groep dan toch maar blijven wachten. Het lichaam, onthoofd, op de andere kade. Een kinderliefhebster beklaagt zich. Dat de veerman de leidster, de laatste van haar groep, niet wilde meenemen, zeg. Dat hij strikt de aantallen moet naleven, ja, maar 't gaat toch om het totale gewicht? De groep bestaat toch voornamelijk uit kinderen? Ze drijven vast beter eens de boot over hen kapseist, zwijg ik dan.

Eendagstoerist op het veer, een lotgenoot, zegt "er zijn kot in te hebben" dat ze niet meer meekon. De groep heeft zelfs een bejaarde niet willen doorlaten. De oude man is dan maar te voet om de vaargeul vertrokken. Zo'n tocht van twee uur.

20110808

Sensation Bergson

"Qu'est-ce en effet qu'une sensation? C'est l'opération de contracter sur une surface réceptive des trillions de vibration. La qualité en sort, qui n'est rien d'autre que de la quantité contractée. Voilà que la notion de contraction (ou de tension) nous donne le moyen de dépasser la dualité quantité homogène-qualité hétérogène, et de nous faire passer de l'une à l'autre en un mouvement continu."

Gilles Deleuze, Le bergsonisme, PUF 2004 (1966), pp. 73-74

20110719

Hotel Jarretelle 2011 @ Vooruit Gent

SKETCH Gent nodigde wilde schetsers uit op Hotel Jarretelle 2011 in de Vooruit om backstage en in de zaal te tekenen.
Thanks to Britt, Evelyn, Vooruit and les artistes: it was a brilliant night! Here are my sketches (On Stage, Off Stage & Backstage):

20110310

Breton on Ernst

Surreality will be, moreover, the means of our wish for total evasion (and it is understood that one can go so far in dislocating a hand from its arm that the hand thereby becomes increasingly hand, and also that in speaking of evasion we are not referring to space.)

André Breton, Foreword to The 100 Headless Woman (La Femme Cents Têtes) by Max Ernst (reprint George Braziller NY 1981, p. 9)

20110216

Wedstrijd DWM

Volg de link en stem op mijn 2 ontwerpen, dat is vlug gedaan: http://www.dewereldmorgen.be/wedstrijd