20070306

Lazy livel in Laos

Laos was als een arme versie van Thailand; een bergbewonend, onbekommerd maar achterhinkend broertje van 6 miljoen inwoners. Er was weinig dat me werkelijk charmeerde. Ja, natuurlijk waren de mensen lief en lachend zoals enkel derdewereldbewoners kunnen zolang je hun opmerkingen niet kunt verstaan (ze zijn ook vaak grondig lief). Maar het werd,zelfs in het noordelijke Muang Sing, al zeer warm, vochtig en stoffig (jaja, tegelijkertijd). Luang Prabang was netjes opgeruimd en de stokbroden waren vers maar bij momenten dacht ik rond te lopen in een Normandische kustgemeente tijdens het laagseizoen. Bovendien zag ik over heel het land een simpele bevolking stilaan onderworpen aan het poppy kapitalisme van Thailand en de moneymindedness van de Chinese draak waaronder heel Zuid-Oost-Azie buigt en kruipt. En Japan dan? Wel, overal nipponbussen. Toch beleefde ik mooie momenten met de Fransen Marc en Jessica, in de bergen en de steden. Mijn onmiskenbaar toppunt (sinds ik nabij Chiang Rai een heel warmwaterzwembad voor mij alleen had voor slechts 30 baht) was een lui namiddagje "tuben" op de rivier nabij Vang Vieng. Urenlang dreef ik met de stroming mee op een boei in een adembenemend decor van groene, gekartelde rotswanden. Dit uiterst filosofische en levenssamenvattende kabbelen onderbrak ik slechts enkele malen voor een pintje, een sigaretje of een death ride (wat opnieuw zeer filosofisch en levenssamenvattend was). Ik reisde verder af naar de Mekong waar ik nu aan Thaise zijde (Nong Khai) enkele dagen uitblaas voor ik mijn laatste dagen in de hel van Bangkok doorbreng. Iemand iets nodig?