20061226

Van de rimboe naar de ruïnes van de wat.

Gezien een weekje vergleden is sinds mijn laatste bericht en wij heel wat opgeschoten zijn, zowel geografisch (we zitten in Cambodja) als medisch (Tine is over haar buikkrampen en diarree), moet ik mijn relaas samentrekken. En dat gaat als volgt; we volgden in het nationaal park Kao Yai de rode markeringen op een pad in de rimboe tot die verdwenen en we enkel stroomopwaarts van een watervallenrijke rivier de beschaving konden terugvinden. We volgden sluikstortafval en blanke toeristenkuiten en bevonden ons algauw op een ander pad waar "rode" markeringen zijn verdwenen, dat naar het land van de Khmers. Geregeld duikt nog een historische index op, weliswaar in absensu; een been of twee tekort. Van de rimboe naar de ruïnes van Angkor Wat, wat werkelijk een wereldwonder is. Vooral een wonder dat het er nog staat gezien de stroom overlopende toeristen. We mesten ons intussen wat vet en poppelen om Phnom Penh.